Interview

In gesprek met (mevrouw) Lia van Stuijvenberg-Maan

Lia is geboren en getogen in Delft als kind in een gezin met zeven kinderen, waarvan er twee al zeer jong zijn overleden. Als middelste in de rij had ze niet veel aansluiting met de ouderen en evenmin met de jongeren, zodat ze zich soms wat eenzaam voelde in haar jeugd. Het was een gedegen gereformeerd gezin, waarin haar vader altijd ouderling was in haar beleving.
Ze is jong getrouwd en ging met haar toenmalige man in het Zuid-Hollandse Den-Hoorn wonen, waar ze drie zonen kregen. Inmiddels hebben deze zonen zelf ook weer 4 zonen, haar kleinzonen, waar ze ontzettend van kan genieten.
Op de vraag hoe ze in Hendrik-Ido-Ambacht terecht is gekomen, vertelt Lia, dat ze enige jaren na haar scheiding, Jan van Stuijvenberg leerde kennen, die hier woonde. Na hun huwelijk in 1996 is ze bij Jan gaan wonen en zo kreeg ze er naast een lieve man ook twee lieve dochters bij en later ook twee kleindochters. Zo voelt Lia zich nu heel rijk met haar kinderen, aangetrouwde kinderen en zes kleinkinderen.

Na intens gelukkige jaren met Jan, is hij helaas vijf jaar geleden onverwachts overleden. Toch heeft ze de moed gevonden haar leven weer op te pakken en is onder andere in onze Ark een actief gemeentelid. Dit is begonnen toen ze nog maar net in Ambacht woonde en dominee van Manen haar vroeg of ze in de kerkenraad zitting wilde nemen. Na een jaar overwegen, heeft ze de beslissing genomen om als diaken in de kerkenraad mee te gaan draaien. Dit heeft ze tien jaar met plezier gedaan, waarvan de laatste jaren als voorzitter van de algemene diaconie.
Tijdens haar kerkenraadsperiode heeft ze ook de perikelen meegemaakt rond de bouw van onze Ark en ze is nu heel gelukkig dat we een eigen gebouw hebben waar ze zich erg thuis voelt. Ze heeft, zeker na het overlijden van haar man Jan, ervaren hoe dicht de mensen om haar heen stonden en eigenlijk ervaart ze dat nog steeds.
Nadat ze uit de kerkenraad is gegaan, is ze actief geworden op andere gebieden. Zo doet ze pastoraal bezoekwerk en coördineert de schoonmaakwerkzaamheden van de Ark (Mochten er nog dames of heren zijn die graag met de stofzuiger omgaan, dan zijn ze altijd welkom!) en regelt de gastvrouwen die bezoekers in de Ark ontvangen en verzorgen.

Ze gaat zondags met plezier naar de kerk, haalt veel kracht uit de prediking en voelt dat je met elkaar één gemeenschap vormt. Het is in dit verband ook prettig, vindt ze, dat we gemeenteavonden hebben, waarop we gevoelige onderwerpen bespreekbaar kunnen maken. Nu we het daar toch over hebben, zegt ze, zou ik wel blij zijn als het groot-huisbezoek weer terug kwam. Die avonden zijn prettig om elkaar beter te leren kennen en om open te leren staan voor elkaars leven en denken.

Als de klok 11 slagen laat horen (en die hoor je echt wel….) hebben we heel wat gepraat en sluiten we het gesprek af met een kop koffie en een laatste blik op de prachtige bloementuin.

Meer interviews:

• In gesprek met mevrouw van Kooten....

• In gesprek met Eline van der Pol...

• In gesprek met de heer en mevrouw Dijkshoorn-Vlot...

• In gesprek met de heer (Wim) en mevrouw ( Jannie ) van der Steen...

• In gesprek met de heer (Jan) en mevrouw (Annie) van Aalsburg...

• Kirstie en Corno van Weijen...

• Ria Heijkoop...

• Geert en Paula van der Molen...

• de heer (Wim) en mevrouw (Geerie) van Middelkoop ...

• Nel van den Berg...

• Interview met Meneer. ( Dim ) en Mevrouw. ( Marrie) Barendregt...

• Christy Ouwens...